Historia ZNP w PK

Związek Nauczycielstwa Polskiego w Politechnice Krakowskiej istnieje od roku 1945. Przynależność pracowników Nauki do ZNP określają postanowienia zapisane w Statucie Związku. Swoją działalność ZNP opiera na Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, międzynarodowych umowach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską oraz przepisach powszechnie obwiązującego prawa.

Zasadniczą ideą działalności związku jest podejmowanie działań mających na celu poprawę warunków życia i pracy wszystkich pracowników, a szczególnie członków związku, wyrażanie opinii i ewentualnych sprzeciwów wobec naruszeń interesów oraz praw pracowniczych i związkowych, kształtowanie postaw solidarności zawodowej i grupowej, a także umiejętności współdziałania w zespołach pracowniczych, rozwijanie szeroko pojętej działalności oświatowo-kulturalnej, sportowej, rekreacyjnej i pomocowej dla czynnych i emerytowanych członków związku oraz ich bliskich rodzin; przedstawicielskie uczestnictwo w gremiach Władz Uczelni, komisjach opiniotwórczych, naukowych, organizacyjnych, socjalnych i innych.

Głównym organem przedstawicielskim ZNP na terenie Politechniki Krakowskiej jest Rada Uczelniana ZNP, której wyboru składu osobowego dokonuje się na Zebraniu Delegatów co cztery lata; na czele Rady stoi Prezes.

W okresie 70-cio letniej historii ZNP w PK, pracami i działalności Związku kierowało dwunastu prezesów, w osobach Kolegów: